Wiele ras zawdzięcza swoje imię miejscu z jakiego pochodzi lub jakiejś charakterystycznej cesze charakteru. Uważa się, że nazwa "Beagle" pochodzi od francuskiego "begueule", co oznacza rozdziawioną szeroką gardziel/gardło a nawiązuje do dźwięków wydawanych przez sforę w czasie polowania.
Uważa się, że sfory "beaglowatych" psów istniały i polowały już przed czasami rzymskimi. Ksenofon wspomina o psach, które polowały posługując się węchem, możliwe jest tez wiec, że Rzymianie przejmując od starożytnych Greków wiele sportów, przejęli także beagle.
Psy polujące były protoplastami wszystkich naszych ras sportowych. W miarę ich rozwoju nastąpił podział na rasy polujące przy użyciu wzroku (Saluki, Greyhound) i psy węszące (Bloodhound, Otter Hound i Beagle).
Przypuszcza się, że będąc jednym z najstarszych prawdziwych psów gończych, beagle taki jakiego znamy dzisiaj został wyhodowany kilka wieków temu by tropił i polował na króliki. W 1475r. beagle były z powodzeniem używane do polowań na zające. W czasach Elżbiety I każdy szanujący się posiadacz ziemski trzymał sforę psów myśliwskich i już w połowie XVIII w. często były to beagle.